เอาผัดหมี่โคราชมาฝากครับ

เอาปิ่นโตมาส่ง จร๊า

แวะมาทักทายคับ

ขอให้หายเร็วๆนะคะ มีสุขภาพแข็งแรง....^^

มาหัวเราะ...ดังดัง.....มีคนกลัวอ้วนด้วย....55555555

เวลาไปไวจริงๆ ทำภาระกิจอย่างเบิกบานครับ
....


เวลามองคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับคุณ.. คุณเคยรู้สึกไหมว่า
"ตานี่ดูแก่จัง.. ตัวฉันเองยังดูหนุ่มกว่ามันตั้งเยอะเลยว่ะ"
ถ้าคุณเคยนึกอย่างนั้น.. ลองอ่านเรื่องนี้ดู (อาจจะโดนกับตัวคุณเองเข้าสักวันนะ)
ผมมีนัดครั้งแรกกับหมอฟันคนใหม่.. ระหว่างที่นั่งรอ ผมมองข้างฝา มีใบประกาศนียบัตรติดอยู่ พอเห็นชื่อก็จำได้.. ยังจำได้ถึงภาพหนุ่มหล่อ สูงสง่า ล่ำสัน เป็นเพื่อนที่เคยเรียนมัธยมปลายห้องเดียวกัน (เป็นแชมป์จักรยานของโรงเรียนด้วยนะ) แต่ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่จบมัธยมปลาย เมื่อเกือบ ๔๐ ปีมาแล้ว
พอถึงคิวเข้าห้องทำฟัน.. เห็นหน้าหมอเข้าจริงๆก็ต้องเปลี่ยนใจ.. นึกในใจว่า "คงชื่อซ้ำกันมั้ง เพื่อนกูไม่น่าจะแก่กว่ากูขนาดนี้นี่หว่า" เพราะหมอที่เห็นนั้นเป็นชายแก่ หัวที่ค่อนข้างล้านนั้นมีผมหงอกหรอมแหรม หน้าก็เหี่ยว
พอตรวจฟันเสร็จ ผมถามหมอว่าเรียนมอหกที่โรงเรียนบางแสนหรือเปล่า
"ใช่ครับ" หมอตอบ
"จบมอหกปีไหนน่ะ" ผมถามต่อ
"ปี พ.ศ. ๒๕๐๘" หมอตอบ และถามว่า "ถามทำไมหรือครับ"
"อ้าว.. ถ้าอย่างนั้นก็เรียนห้องฉันน่ะซิ" ผมตอบ
หมอจ้องหน้าผม เพ่งพินิจพิจารณา แบบพยายามทบทวนความทรงจำ แล้วในที่สุดก็ถามออกมาว่า
"ขอประทานโทษเถอะครับ.. ผมนึกไม่ออกจริงๆ.. อาจารย์สอนวิชาอะไรครับ ?"

ทักทายกลางสัปดาห์ครับ
....


ในโบสถ์คาทอลิกแห่งหนึ่ง  ขณะที่บาทหลวงกำลัง
เทศน์อยู่ก็ถามขึ้นมาว่า
      "ในโบสถ์อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้  ใครยังรักษาพรหมจรรย์
ของตนเองไว้แบบบริสุทธิ์ผุดผ่อง  พ่อขอให้ลุกขึ้นยืน"
      ในขณะนั้นนั่นเอง  ก็มีหญิงสาวหน้าตาแฉล้มนางหนึ่ง
ลุกขึ้นยืน  ในขณะที่อุ้มเด็กทารกอยู่ด้วย
      "เดี๋ยวก่อนนะ  นี่ลูกเข้าใจความหมายของคำถาม
หรือเปล่าจ้ะ"
      "เข้าใจแจ่มแจ้งเลยค่ะ  แต่พ่อจะให้เด็กวัย  3  เดือน
ครึ่งยืนขึ้นเองได้ยังงั้นเหรอคะ"